İllet Fiiller Ne Demek? Bir Gecenin Sorgulaması
Kayseri’nin o kasvetli kış gecelerinden birindeyim. Havanın soğukluğu içimi donduruyor, ama bu sadece dışarıda değil, içimde de bir şeyler donmuş gibi hissediyorum. İçimi karartan bir his var. O kadar fazla düşünmem gerekiyor ki, ne kadar uğraşsam da bir türlü kaçamıyorum. İllet fiiller ne demek? Bu sorunun kafamda yankılanmaya başlaması, bir anda geceyi başka bir hale soktu. O an fark ettim, ne kadar çok kelimenin içi boşaltılmış, ne kadar çok şeyin üstü örtülmüş. Ama benim içimdeki boşluk, hiç kapanmayan bir yara gibi…
Bir Kelimenin Ardında Kaybolan Bir Anı
Bir hafta önceydi, annemle akşam çayı içiyorduk. Yavaşça masaya yerleşirken, ona ne kadar değer verdiğimi düşündüm. Sonra birden annemin söyledikleri aklıma geldi. Duygusal anların içinde bir kelime vardı. Bir cümle, bir yargı: “Bazı kelimeler, sadece laf salatası.” İşte o an, annemin o küçük cümlesi beni sarsmıştı. Bu kelime tam da içimdeki boşluğu özetliyordu: “İllet fiiller.”
İllet fiiller ne demek? Gözlerim büyümüş, anneme bakarken gerçekten anlamaya çalışıyordum. Ben her gün konuşuyorum, yazıyorum, ama gerçekten anlamlı mı? “Bunlar sadece süslü kelimeler, doğru ama derin değil,” dedi annem. O an bir darbe gibi geldi. O kadar çok “yakışıklı” kelimemiz var, o kadar çok konuşuyoruz ki, bazen ne söylediğimizi unutuyoruz. O an annemin söyledikleri, içimdeki evrimi başlattı. İllet fiiller aslında bir şeyin, her ne kadar kulağa hoş gelse de, içini boşaltan, anlamını yitiren kelimelerdi. Tıpkı yorgun bir insanın başka bir insana söyledikleri gibi; “iyi misin?” ama aslında hiç sormuyormuş gibi…
Bir Gecede Kaybolan Duygular
Ertesi akşam, gökyüzü griydi. Bazen hayat, sanki bir araya gelmiş tüm o kötü kelimelerin, yargıların ve boş cümlelerin ortasında sıkışmış gibi hissediyorum. Geceye doğru yürürken, bir arkadaşımla buluştum. Sohbetimizde yine aynı şeyler vardı. Kültürel birikimlerimiz, sosyal normlar, o kadar çok konuşuyoruz ki bazen kafamda kendi sesimi duymam zorlaşıyor. Ama şunu fark ettim: Her kelime, bir iz bırakıyordu. O kadar çok “işte böyle dedim,” “bunu yaptım,” “şunu söyledim” cümlelerinin içinde kayboluyorum ki, anlamı kalmıyor. İçimdeki boşluğu, diğer insanlara anlatamamış oluyorum.
Ve sonra, yine aynı kelime ortaya çıktı: İllet fiiller. Kendi içimde bu kelimenin bana neyi anlatmaya çalıştığını tam anlayamıyordum. O kadar çok kelime, o kadar çok konuşma vardı ki… Ama gerçekten kalbimi açarak bir şeyler söylüyor muyum? Gerçekten anlamlı mı bu söylediklerim? Neden sürekli bir şeyleri anlatmaya çalışıyorum, ama bir türlü anlatamıyorum?
İllet Fiiller: Anlamın Kaybolduğu Yer
Gecenin ortasında, bu kelimenin içimdeki yankısı devam ediyordu. İllet fiiller ne demek, gerçekten? Her zaman kulağa hoş gelen ama bir o kadar da içi boşaltılmış kelimeler… Yıllarca “iyi misin?” diye sordum ama kimseye gerçekten “iyi misin?” demedim. İyi olduğumu düşündüğümde, aslında hiçbir şeyim yoktu. En son gerçekten anlamlı bir şekilde konuştuğumda, karşımdaki kişi anlamış mıydı, yoksa sadece kulağa hoş gelen bir cümle olarak mı duymuştu? O kadar yoruldum ki, kelimelerin ardında bir şey bulamamaktan. O kadar çok şeye değer vermişim ki, bir şeylerin anlamını yitiriyor olması korkutuyor beni.
O gece biraz daha düşündüm. İllet fiiller… Bazen gerçek anlamını kaybeden kelimeler, bazen söylediklerimizin gerçekliği. Belki de bu kelimeler, hayatta bir şeyleri anlamak için daha fazla derinlik arayışımın başlangıcıydı. Yani, bir kelimeyi söylemek, o kelimenin arkasında gerçekten bir şeyleri hissetmekti. Belki de annemin söylediği gibi, bazen sadece kelimeleri boşuna söylemek, insanı anlamaktan alıkoyar. O yüzden, belki de bu geceyi başka türlü geçirebilirdim. Kelimelerimle daha samimi, daha doğru olabilirdim.
Sonuç: Duyguların Gerçek Yansıması
İllet fiiller ne demek? Bir kelimenin, bir ifadenin içindeki duyguyu yitirmesi… Belki de bazen kelimeleri, sadece süslü cümleler olarak kullanmaktan ziyade, duygularımızı daha açık, daha samimi bir şekilde ifade etmek gerekiyor. İçimi karartan o boş kelimeler, bazen bana doğru yolu gösteriyor gibi. Bir anlamda, bana gerçek bir şey söylemeyi hatırlatıyor. Bu yazıyı yazarken, kendimi biraz daha özgür hissediyorum. Belki de daha fazla susmalıyım, ama susarken gerçek duyguları daha çok hissedebilirim. Kim bilir…