Sürekli İşte Limit Var Mıdır?
Bazen hayat, sana bir şeyleri sürekli yapman için fırsat verir. O an gerçekten iyi bir şeyler yapıyormuşsun gibi hissediyorsun, fakat sonra birden durup düşünüyorsun: “Ya gerçekten, sürekli işte limit var mı?”
İzmir’de yaşıyorum, arkadaşlarım arasında genellikle “gündelik hayattan sıkılmamış bir insan” olarak tanınırım. O yüzden her konuda espri yapmaya alışmışım. Mesela, iş yerinde bir şey yapılması gerekiyorsa, hep “Yine mi ben? Sürekli işte, limit var mı?” şeklinde şaka yaparım. Ama işin komik yanı, bu şakanın içinde biraz da gerçeklik payı var. Çünkü gerçekten, sürekli işte limit var mı?
Hayatın İçindeki “Sürekli İş” Hikâyeleri
İşin garibi, sürekli aynı şeyi yapmak, bir noktada hem kolaylaşıyor hem de insanı deli ediyor. Mesela, bir sabah kalkıp işe gitmek. Hadi, her sabah aynı saatte uyanıyorsun, kahveni içiyorsun, işe geç kalmamaya çalışıyorsun. İlk başta eğlenceli geliyor ama bir yerden sonra, “Sürekli işte, limit var mı?” sorusu aklını kurcalamaya başlıyor.
Bir sabah uyandım, alarm çaldı. Saat 7:30. Kendime dedim ki, “Bugün işe erken giderim, belki bir şey değişir.” Ama tabii, sabah sabah değişiklik yapacak halim yoktu. Üzerimdeki pijamayı değiştirmeden, “Hadi bakalım, yeniden işe!” diye düşündüm. O sırada iç sesim şöyle dedi:
İç Ses: “Sürekli işte, limit var mı? Her sabah aynı sabah rutini, aynı sıkıntı… Daha ne kadar dayanabileceksin?”
Gerçekten de, sabahları uyanıp aynı düzene girmek bir noktada gına getiriyor. Kendimi izlerken “İyi de, sürekli aynı işte limit var mı?” diye düşündüm. Yani sabah 8’de iş yerinde olmamı gerektiren bir kural mı var? Ama tabii, bu işler öyle kolay olmuyor. Sosyal medya paylaşımlarını yapmaya çalışırken bile, aynı şeyi yapmak bir süre sonra sıkıcı hale geliyor. “Ne yapalım, işte bu kadar!” diyerek geçiştiriyorum bazen.
“Sürekli İşte Limit Var Mı?” Diyalogları
Bir gün ofiste, arkadaşım Kerem’le karşılaştım. Bizim aramızda her konuşma bir şakaya dönüşür. İş hakkında konuşurken, Kerem birden bana dönüp şöyle dedi:
Kerem: “Sürekli işte limit var mı ya? Her sabah aynı rutini yaşayıp duruyorum. İnsan bir süre sonra burnout oluyordur!”
Ben: “Bence de, ben de bazen sabahları alarmı sustururken, ‘Hayat, ne kadar aynı olabilir ki?’ diye düşünüyorum. Ama sonra işe gitmeye karar veriyorum çünkü kahvemi içmeden yaşamıyorum, onu biliyorum.”
Kerem: “Sürekli işte, limit var mı demek, aslında hayatla dalga geçmek gibi bir şey değil mi?”
Ben: “Kesinlikle! O zaman ben de, her gün aynı yerde ofis masamda otururken, ‘Sürekli işte, limit var mı?’ diyerek hayatın tadını çıkarıyorum!”
Aslında bu konuşmalar, yaşamın monotonluğuna karşı ufak bir direniş gibi. Ama bir yandan da hepimiz aynı şeyi yapıyoruz, değil mi? Sürekli işte, limit var mı? Belki de hayatımızdaki rutinlerden kaçmanın tek yolu, onlara esprili bir şekilde yaklaşmak.
Sürekli İşte Limit Var Mı? Sonuçta Ne Oluyor?
Yavaş yavaş, düşündüm: Gerçekten sürekli işte limit var mı? Bence sınırsız bir şekilde aynı şeyi yapabilmek mümkün, ancak bir yerden sonra o sınırla karşılaşmak kaçınılmaz oluyor. Eğer her sabah aynı işte çalışıyorsan, bir noktada kendi içinde sıkılırsın. Ama bu da hayatın bir parçası. Örneğin, bir arkadaşım her sabah erken uyanır ve aynı saatte işe gider. Her gün, “Bugün belki bir şey değişir” der, ama değişen hiçbir şey yoktur. Kafasında sürekli aynı soruyu sorar: “Sürekli işte, limit var mı?”
İçimde bu düşüncelerle bir süre daha ofiste otururken, fark ettim ki: Bu soru, aslında hayatın bir parçası. İş hayatının sürekli olduğu bir dünyada, her şeyin bir sınırı vardır. Ama bu sınır, sadece bir noktadan sonra sıkılmakla ilgili değil, aynı zamanda daha iyiye ulaşma isteğiyle de ilgilidir. Her gün aynı şeyi yapmak, insanı bir noktada daha güçlü ve kararlı kılar.
Sürekli İşte Limit Var Mıdır?
Bütün bu yazdıklarımı toparladığımda, işin içinde bir ironi var. Sürekli işte limit var mı sorusunun cevabını en iyi aslında ben verebilirim. Evet, sürekli işte limit vardır! Ama bu limit, bizim o işin içinde ne kadar değişim yaratmak istediğimizle ilgilidir. Eğer her sabah aynı rutini yapıyorsak ve sadece geçmekte olan zaman gibi bakıyorsak, o zaman gerçekten bir limit vardır. Ama eğer her şeyin içinde biraz mizah, biraz değişim ve bir adım daha ileri gitme isteği varsa, o zaman hiçbir limit yoktur. Yani, aslında her şey bizim bakış açımıza ve nasıl davrandığımıza bağlı.
Sonuçta, sürekli işte limit var mı sorusu, sadece bir sabah rutini değil, aynı zamanda hayatın kendisine dair bir soru. Belki de bu yüzden her sabah, “Sürekli işte, limit var mı?” diyerek biraz daha neşeli başlamamız gerekiyor. Bazen işler monoton olsa da, onlara esprili bakmak en güzel çözüm gibi görünüyor.